«سلسله موی دوست»

سلسله موی دوست،بر سر نیزه ببین

کز پی احقاق حق،گشته چو عین الیقین

موی تو چون پرچمی،بر سر نیزه فراز

گشته به خونت خضاب،ریخته روی جبین

چون سند عشق بود ،بر سر نیزه گواه

یاد تو در سینه ام،حکمت حبل المتین

چونکه خدا خواسته ،کشته ببیند تورا

اشک برای تو شد،شافع اهل یقین

گرچه که این آسمان، بهر تو خونین گریست

ناله زنان خاکیان،گشته ملایک حزین

وعده تو با ملک،در یم دریای خون

قتلگه عشق تو،هر دوجهان را نگین

روز تو آغاز دین،یاد تو یاد خداست

واقعه روز تو،گشته چو احیا دین

ساقی اهل حرم،تشنه و خونین بدن

نهر ز شرم وحیا رفته به زیر زمین

آن یل ساقی سرشت،غرقه دریای عشق

وارث خون علی،عزت ام البنین

خواهر تو کوه بود،چونکه نمرد از غمت

گرچه ز خونت بدید،لاله و یاس سمین

کودک تو شد فدا،با لب عطشان و آه

خون گلوی علی،آب حیات زمین

چون لب خشکت بدید،ساجد اهل نماز

شکر بگفت و بکرد،سجده به حق المبین

بر لب تو خیزران،کوفته مرد شقی

صوت جلی شد بلند،از لب ودندان دین

هر شب وروزم شده،گریه کن پادشاه

چونکه بزرگ است غمت، بهر من ای نازنین

نوحه سرایی من از غم آن ماتم است

ناله و مهر مرا،از پی خوبان ببین

                                                            «مهراب کریمی»  

باز اسم تو بر گوش و دل گنهکار من رسید ومن مجنون رو سیاه را ویران و آواره کرد.

چه کنم که با تمام بدی و آوارگی ام دیوانه و غلام ارباب خوبی چون تو ام.

مرا دریاب و در وادی عرفات و در جامه عرفه وشناخت به واسطه دوستی و محبتت دستم را در دستان خدا بگذار .

ارباب ارباب ارباب.

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يا اَهْلَ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَمَوْضِعَ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفَ الْمَلاَّئِكَةِ وَمَهْبِطَ الْوَحْىِ وَمَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَخُزّانَ الْعِلْمِ

سلام بر شما اى خاندان نبوت و جايگاه رسالت و مركز رفت و آمد فرشتگان و جاى فرود آمدن وحى (الهى ) و معدن رحمت (حق ) و گنجينه داران دانش و سرحد نهائى بردبارى و اصول و اساس كرم و بزرگوارى و پيشوايان ملتها و در اختيار دارندگان نعمتها و ريشه و اصول نيكان و استوانه هاى خوبان و زمامداران بندگان و پايه ها و ستونهاى شهرها و بلاد و درهاى ايمان و امينهاى خداى رحمان و نژاد پيمبران و زبده (اولاد) رسولان و عترت انتخاب شدگان پروردگار جهانيان ، و رحمت خدا و بركاتش (نيز بر آنها باد) سلام بر پيشوايان هدايت و چراغهاى تاريكى و نشانه هاى پرهيزكارى و صاحبان خرد و دارندگان عقل و فطانت و پناهگاه مردمان و وارثان پيمبران ونمونه اعلاى (الهى ) و اهل دعوت نيكو (كه مردم را به خدا مى خوانند) و حجتهاى خدا بر اهل دنيا و آخرت و اين جهان و رحمت خدا و بركاتش (نيز بر ايشان باد)

سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه؛ سلام بر تو اى فرزند رسول خدا؛ سلام بر تو اى فرزند امير المؤمنين و اى فرزند سيّد اوصيا؛ سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا سيّده زنان اهل عالم؛ سلام بر تو اى كسى كه از خون پاك تو و پدر بزرگوارت خدا انتقام مى‏كشد؛ و از ظلم و ستم وارد بر تو دادخواهى مى‏كند. سلام بر تو و بر ارواح پاكى كه در حرم مطهرت با تو مدفون شدند. بر جميع شما تا ابد از من درود و تحيت و سلام خدا باد. تا دليل و نهار در جهان بر قرار است. اى ابا عبد اللَّه همانا تعزيتت (در عالم) بزرگ و مصيبتت در جهان بر ما شيعيان و تمام اهل اسلام سخت و عظيم و ناگوار و دشوار بود. و تحمل آن مصيبت بزرگ در آسمانها بر جميع اهل سموات نيز سخت و دشوار بود. پس خدا لعنت كند امتى كه اساس ظلم و ستم را بر شما اهل بيت رسول بنياد كردند و خدا لعنت كند امتى را كه شما را از مقام و مرتبه (خلافت) خود منع كردند و رتبه‏ هايى كه خدا مخصوص به شما گردانيده بود، از شما گرفتند.

روزه از نظر بهداشت جسم و سلامت‏بدن و ابعاد ديگر داراى فوايد فراوانى است، روزه در سلامت معده و پاكسازى آن از انواع غذاها كه موجب انواع بيمارى‏هاست اثرات فوق العاده‏اى دارد.

مركز بيماريها معده است

پيامبر خدا فرمود: «المعدة بيت كل داء، و الحمئة راس كل دواء» ⁽¹⁾

معده مركز و خانه هر دردى است، و پرهيز و اجتناب (از غذاهاى نامناسب و زياد خورى) اساس و راس هرداروى شفابخش است.

پيامبر(ص) سه باب از علوم بروى ما گشود

پيامبر عظيم الشان اسلام در يك بيانيه كوتاه، اثرات و فوائد سه چيز را به اين شرح بيان مى‏فرمايد: «اغزوا تغنموا، و صوموا تصحوا، و سافروا تستغنوا» اول، جنگ و جهاد كنيد تا مستغنى شويد، كه غنائم جنگى باعث استغنا مى‏باشد، دوم، روزه بگيريد تا صحت و سلامتى خويش را تضمين كنيد، سوم، سفر كنيد تا مالدار شويد، زيرا مسافرت و حمل كالاى تجارتى از شهرى به شهر ديگر يا از كشورى به كشور ديگر باعث رفع نيازمندى‏هاى جامعه و عمران كشورها مى‏گردد، در اين سه جمله پيامبر(صلى الله عليه و آله) سه باب از درهاى علم: جهاد (كه خود باعث تمكن و امكانات مالى مى‏شود)، بهداشت جسم و اقتصاد جامعه را بر روى ما مى‏گشايد.

آن گونه كه امام زين العابدين (ع) اين آگاهى و معرفت را ملتمسانه از پروردگارش طلب مى كند:

((اللهم صل على محمد وآل محمد والهمنا معرفه فضله واجلال حرمته...))6خدايا بر محمد و آل او درود فرست و شناخت فضيلت ماه رمضان و بزرگداشت حرمتش را به ما الهام فرما.

هشام بن سالم نقل روايت مى‏نمايد و مى‏گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.

فقال عليه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا يجيى و لا يذهب و انما يجيى‏ء و يذهب الزائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فيه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عيدا و كقوله تعالى فى عيسى بن مريم (عليهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائيل. ⁽¹⁾

امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏رود و نمى‏آيد كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏رود و مى‏آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايت‏شده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان‏» ⁽²⁾ شما به راستى نمى‏دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است).

چهره هاى عالم و ملكوتى مانند مرحوم آية الله العظمى آقا حسين خوانسارى  (رحمه الله) ، مرحوم آية الله العظمى آقا جمال خوانسارى (رحمه الله)  ، مرحوم آية الله العظمى سيد محمد تقى خوانسارى (رحمه الله) ، مرحوم آية الله العظمى سيد احمد خوانسارى (رحمه الله) و هزاران عالم ديگر همگى برخاسته از اين قطعه ايران اسلامى مى باشند .

دانشمند معظم ، استاد حسين انصاريان در آبان ماه سال 1323 در اين شهر عالم پرور متولد شد .

پدر او از خاندان حاج شيخ مى باشد . اين خاندان از خانواده هاى شناخته شده و خدمتگذار به دين بوده اند و عالمان باعظمتى در اين خاندان بزرگ به چشم مى خورد . مرحوم آية الله العظمى شيخ موسى انصاريان ( خوانسارى ) (رحمه الله) كه شخصيت علمى و دينى او بر اهل فن پوشيده نيست نيز از همين خانواده بود .

شايد سامي يوسف مشهورترين مسلمان اهل بريتانيا در جهان باشد،آثار او در خاورميانه بسيار محبوب است و تاكنون ميليون ها نسخه از آثارش بفروش رفته است. بليط كنسرت اخيرش در ويمبلي آره نا هم خيلي زود تمام شد.در اين مصاحبه سامي يوسف در مورد موسيقي،دين،بنيادگراي و ضرورت برنامه ريزي براي معرفي اسلام از ديدگاه خود سخن مي گويد.

محل اقامت سامي يوسف بسيار معمولي ست: هتلي ساكت و آرام در حومه غربي لندن.اما در عوض استاديوم ويمبلي،همسايه اين هتل با تلفيق رنگ نقره اي و هواي صاف و خنك پاييز اين سكوت و  آرامش را جبران مي كند.دركنار اين استاديوم،ويمبلي آره نا قرار دارد،جايي كه چند شب پيش براي كنسرت سامي يوسف پر شده بود.همه بليط هاي اين كنسرت كه توسط موسسه امداد اسلامي با هدف كمك به مردم دارفور تدارك ديده شده بود،فروش رفته بود.10 هزار نفر براي گوش دادن به آهنگ هاي سامي به اين كنسرت امده بودند.

امام خمینی ( قدس سره )

امام (ره) عنایت خاصی به آیت الله بهجت داشتند، نقل چند جریان در این ارتباط، مدعای ما را اثبات می کند:
آیت الله مسعودی می گوید:
« من در ضمن چهار پنج سالی که خدمت امام بودم یادم هست که دو سه مرتبه امام فرمود: فلانی، فردا صبح می خواهیم برویم منزل آقای بهجت. و فردای آن روز بلند می شدیم و می آمدیم منزل ایشان، همین منزلی که اکنون در آن ساکن هستند، و در اولین اتاق ورودی با همین فرشهایی که الان موجود است یکی دو دقیقه می نشستیم، سپس امام اشاره می کردند و من بیرون می رفتم و ایشان حدود نیم ساعت با آقای بهجت به گفتگو می پرداختند بعد امام بیرون می آمدند و می رفتیم. اما اینکه درباره چه مسائلی گفتگو می کردند، نمی دانم خودشان می دانستند و خدا.

Powered By
  BLOGFA.COM